Fjord Fiske Bonanza, Kirkenes en vesting Vardø

 Beste vrienden en volgers,

Gisterenmiddag, terwijl wij in het zonnetje wandelden, werden er enige kratten op de Polarlys aan boord gedragen. Kratten met verse vis. En dat was voor óns diner! Wij kwamen niet verder dan het voorgerecht, maar wel meerdere malen herhaald: sushimi van verse witvis, flinterdun gesneden, king crab, garnalen, mosselen, zalm en wasabi, alles hypervers.

Onze ober Thomas (met diploma John Cleese op zak) kwam langs met glaasjes aquavit. Hij had een heel speciale: Linie. Deze wordt gestookt in Noorwegen en in eikenhouten whiskyvaten op een boot naar de evenaar getransporteerd, en weer terug natuurlijk. De smaak is vol, gebalanceerd, subtiel, met een hint van anijs en natuurlijk karweizaad. Het past goed bij de vis. En o ja, voor de dorst nemen we een gekoelde witte Sancerre. Overigens lopen er ook meerdere Manuel obers rond in het restaurant. Koffie bij het ontbijt gaat bij hen altijd goed, thee is elke keer weer een nieuw fenomeen voor ze.

En zo komen we vandaag op het verste punt van de reis: Kirkenes. Hier houden de fjorden op en begint het gebied van de russische taiga. We maken een wandelingetje door Kirkenes. er zijn geen stoplichten, en dan weet je de rest wel. Maar we mazzelen enorm met het weer: alhoewel de schaduwen de hele dag lang zijn, brengt de zon de temperatuur op aangename hoogte. Op het centrale pleintje vinden we een kleine tentoonstelling van foto’s uit begin 1900, genomen door Ellisif Wessel (de echtgenote van de plaatselijke districtsarts). We zien groepen Sami (Lappen) in klederdracht voor hun primitieve tent, en wachtend op consult door Dr Andreas Wessel.

Op veel straatnaambordjes staat behalve de Noorse naam hier ook de Russische variant.

Moermansk (Му́рманск) ligt 200 km verder Rusland in. Hier kwamen in WO II de geallieerde convooien aan, of wat er van over was na de Duitse aanvallen. Als je ooit een boek van Alistair MacLean wilt lezen, begin dan met H.M.S. Ulysses, een bloedstollend maar ijzersterk geschreven verhaal over de ontberingen en verliezen tijdens de convooivaart. Overigens is dit stukje Europa bevrijd door de Russen, aldus het plaatselijke monument. ‘Til Sovjetsamveldets tapre soldater til minne om frigjørigen av Kirkenes’.

In Vardø leggen we ook nog even aan, net lang genoeg om het plaatselijke antieke fort Vardøhus te bewonderen. Dit fort was hier al in de 14e eeuw, maar de huidge layout stamt uit de 18e eeuw. Het is de noordelijkste vesting ter wereld. Ondanks de antieke bewapening werd hier in 1940 de laatste Noorse vlag gestreken. 

Als we weer terugkomen bij de Polarlys, ligt de pompoenoogst al klaar op de kade om ingeladen te worden. Dat wordt pompoensoep voor iedereen vanavond!