We voeren gisteren vlak langs de hoge bergen van de Lofoten, Blijkbaar vond de Wifi dat niet fijn, maar goed, Neil Armstrong had ook geen Twitter ter beschikking toen hij namens de mensheid voet op de maan zette. Het is allemaal luxe.
Welnu, dan volgt hier het relaas van gisteren:
De Polarlys is vandaag gepavoiriseerd, ofwel versierd met vlaggetjes. De stad Stokmarknes (waar in 1893 de Hurtigruten ontstond) viert vandaag de heropening van het Hurtigruten Museum.
Men heeft de tijdelijke sluiting vanwege de pandemie benut voor een uitbreiding: de ‘Finnmarken’ uit 1956 is helemaal spic en span gemaakt, op de wal gezet, en er is een gebouw omheen gezet.
Wij mogen de plechtigheden rond de opening meemaken, maar binnen kijken is ons niet vergund, we hebben een strak vaarschema. Anders hadden we ons kunnen verlustigen aan de nostagische jaren-vijftig luxe van weleer (en vanavond dankbaar onze moderne hut met douche, tv en wifi weer betreden). .
Op de weg terug naar Bergen komen we weer langs de Lofoten. We varen de Trollfjord nog een keer in, maar we zijn nu even overgestapt op een kleine snelle boot en er schijnt een lekker zonnetje. We hebben plenty vis aan boord om vogels te lokken, en het wordt een spectaculair feest.
De meeuwen zwermen in drommen om het schip en gaan zelfs op je hoofd zitten om maar een stukje van de bonanza mee te kunnen pikken.
Maar ze laten ruim baan aan de machtige zeearenden, die veel groter zijn dan zij, en met hun klauwen de kabeljauwen in hun geheel oppikken uit het water. Of zelfs uit de lucht. Op een gegeven moment cirkelen er meer dan tien zeearenden rond de boot.
Op het blog-dashboard alsook aan de de achtergelaten reacties zie ik dat er gretige interesse is voor deze reis langs de fjorden van Noorwegen. De opgetekende impressies zijn allemaal impromptu. Ik knip wat er voor mijn lens komt, en de teksten schrijven zichzelf aan de hand van wat we meemaken. Natuurlijk controleer ik na een ruwe schets wel wat exacte feiten aan de hand van toeristische websites, en de wiki. Want onzin verkopen, dat willen we niet. Jullie vormen immers een geïnteresseerd doch kritisch gehoor.
De Trollfjord is bij dag nog spectaculairder dan bij nacht. De enge bocht van enkele dagen geleden blijkt een keerpunt te zijn. Het moederschip de Polarlys is ook weer van de partij, maar we kunnen er met onze M/S Orca rondjes omheen varen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten