Beste vrienden en volgers,
Vanmorgen rond acht uur passeerden we de poolcirkel. Daar merkten we niets van, want het is maar een menselijk bedenksel. De poolcirkel markeert het gebied rond de pool waarbinnen minstens één keer per jaar de zon niet ondergaat. Alles heeft zijn prijs, want je moet tegelijkertijd stellen, dat hier minstens één dag per jaar de zon ook niet ópgaat. Aan de andere kant van de aardkloot is een tegenpool: de zuidelijke poolcirkel volgt vrij nauwkeurig de kustlijn van Antarctica, en daar is alles precies 6 maanden andersom.
De equator is de plek waar precies om twaalf uur ‘s middags de zon precies recht op je bolletje staat. Als je genoeg hebt van de hitte maakt het qua kilometers niet uit of je naar de Noord- dan wel de Zuidpool afreist. In vroeger tijden was het op de Oostindiëvaarders gebruikelijk om lieden die de evenaar voor het eerst passeerden, te ontgroenen. Ze werden ingesmeerd met pek of ander smeersel en voorgeleid aan de bootsman die verkleed als Neptunus, hen plechtig een oorkonde verleende. Lees ‘De Scheepsjongens van Bontekoe’.
Vanmorgen woonden we op dek zeven de plechtige poolcirkel ceremonie bij. Het is elf uur, en er is al een waterig zonnetje. De winnares van de poll ‘dichtsbij het precieze tijdstip (07:49:29)’ ontvangt uit handen van de kapitein de rederijvlag, met handtekening. Daarna roepen de aanwezigen drie keer om om Neptunus, die uiteindelijk via een trappetje vanaf dek zes tevoorschijn komt.
Na een hartelijke toespraak, namens Neptunus uitgesproken door de purser, worden de aanwezigen gedoopt. Hiertoe krijgt men met de soeplepel een schep water met ijsblokjes in de nek gegoten. Daarna mag men op de foto met Neptunus, en genadelijkerwijs ook de ongedoopten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten