Trollfjord en Tromsø

Beste vrienden volgers,

We waren gebleven bij het uitzicht van gisteren op Lofoten. Hoewel het een groep eilanden is, is dit Noorse woord toch enkelvoud. Naarmate we dichterbij komen krijgen de rotspieken meer relief en wordt het kouder. Het wordt tijd om de marinetrui uit de koffer te halen. 

Tegen schemering leggen we aan in het hoofdstadje Svolvær . De mensen die hebben ingeschreven op Odin’s Banket gaan hier aan land. Na het banket worden ze per bus naar de volgende haven gebracht en gaan daar weer aan boord. 

Svolvær is helemaal ingericht voor toerisme en er zijn veel terrasjes (helaas reeds dicht). Er staan er ook nog lange houten rekken voor het drogen van de vis. 

Na een uurtje varen we weer uit voor het evenement van de dag: de doorvaart door het beroemde Trollfjord. Ter voorbereiding wordt om elf uur ‘s avonds, op hetzelfde dek als waar Neptunus verscheen, een hartige vissoep verstrekt aan belangstellenden. 

Als we tegen twaalven de monding van de Trollfjord invaren, is het al ruimschoots donker. De Polarlys is met haar 140 meter lengte vrij handzaam, en ze is bovendien uitgerust met boegschroeven; dat maakt haar nog manoeuvreerbaarder. Maar een nauw kanaal van 100 meter breed in het donker is toch een uitdaging voor de bemanning. Twee grote schijnwerpers knippen aan vanaf de brug. Twee vingers van koud wit licht tasten de hoge rotswanden af en projecteren enge trollengrotten op het harde graniet. 

Statig en voorzichtig vordert ons schip door de nauwe fjord, en maakt af en toe een onwaarschijnlijke bocht. De passagiers staan gefascineerd te staren op het voordek. De hele manoeuvre duurt maar een half uur, en als de wanden van het fjord weer wijken, gaat er een applaus op voor de bemanning.

De volgende dag brengen we 's middags een bezoek aan Tromsø. Ondanks dat het erg noordelijk ligt, heeft deze stad een relatief mild klimaat en vriest de haven nooit dicht. Even buiten de terminal van de Hurtigruten treffen we het standbeeld van Roald Amundsen aan. 

Dit is de man die in 1912 als eerste de Zuidpool bereikte. We maken een praatje met een Noorse meneer, die ook even staat te fotograferen voordat zijn bus vertrekt. Hij is erg trots is op dit stukje Noorse historie, en hij weet ook Barentz te plaatsen, een Hollandse poolreiziger. Verder beveelt hij ons het Polar museum aan, dat zich even verderop in het antieke houten douanegebouw bevindt. 

Het museum is er een van de oude stempel: de vitrines staan propvol spulletjes die te maken hebben met reizen in het arctische gebied, ontdekkingsreizen, de robbenvangst, walvisjacht en helse ontberingen tijdens lange overwinteringen. Er is zelfs een vitrine met artefacten opgegraven uit het ‘Behouden Huys’ van Willem Barentz. 

Natuurlijk wordt ook het complete verhaal van de expeditie van Amundsen naar de Zuidpool verteld, gelardeerd met oude foto’s en nog meer parafernalia. De reden waarom juist hier een standbeeld van Amundsen staat is een droevige: in 1928 vertrok hij per vliegboot vanuit Tromsø voor een reddingsoperatie.

Die reddingoperatie betrof het zoeken naar bemanningsleden van de Italia, een zeppelin gebouwd door Umberto Nobile, die op de terugtocht vanaf de Noordpool gecrashed was.Van Amundsen is nooit meer wat vernomen.

Twee jaar eerder was Amundsen samen met Nobile in het luchtschip Norge over de Noordpool gevlogen. Over de officiële claim van Peary op het als eerste bereiken van de Noordpool in 1909 bestaan tegenwoordig gerede twijfels, dus wellicht komt Amundsen een dubbele eer toe.

De tijd vliegt voorbij in een museum: we hebben nog net even tijd om een Noors kookboek te kopen en een blik te werpen op de de beroemde Ishavskatedralen. Dan is het weer tijd om in te schepen op de Polarlys.